“Een beetje onhandig, maar ik haal de 2 Mariekes steeds door elkaar,” zegt Yneke Kootstra, directeur van de Academie voor Coaching en Leefstijl. “Kun jij deze voedingsdocenten interviewen en de verschillen én overeenkomsten beschrijven?” Wat volgde was een vrolijk dubbelinterview over roomboter, vasten, metabole gezondheid, en functioneel zeuren bij de koffie automaat.
Marieke de Groot (43) is diëtist en orthomoleculair therapeut, sinds 2019 mede-eigenaar van De Voedingsacademie in Berlicum. Dat bedrijf richtte Brenda Frunt in 2007 op en groeide uit tot acht locaties in Brabant. Samen schreven ze Vast Wel!, over de basis van metabole gezondheid; met gezondheidswetenschapper Edward Blommaart schreef ze onlangs Vasten als Medicijn.
Marieke de Witt (52) is diëtist met de aantekening leefstijlcoach en heeft al meer dan 15 jaar haar eigen praktijk In Driebergen, aangesloten bij Voedingsadviesgroep Utrecht. Ze is trainer en coach bij Voeding Leeft, onder meer bij Keer Diabetes Om, docent bij Arts en Leefstijl en auteur. Ze schreef in eigen beheer Weet, gezond eten met kennis (2020) en Weetwijzer, leefstijlgids voor jongeren (2024).
Verschillende doelgroep, zelfde boodschap
Hun (bedrijfs)namen en e-mailadressen zijn lastig uit elkaar te houden. Maar hun clientèle verschilt. De Witt ziet vooral mensen met diabetes of een ander concreet ziektebeeld, doorverwezen door de huisarts. De Groot werkt met groepen binnen het bedrijfsleven: met workshops, foodquizzen en programma’s als continue glucosemetingen laat ze werknemers zelf ervaren wat voeding met onder andere hun energie doet.
Toch komt de moraal van hun verhaal op hetzelfde neer: het belang van metabole gezondheid. “Negentig procent van de gesprekken in mijn spreekkamer, en ook alles bij Voeding Leeft, gaat daarover,” zegt De Witt. “Over insulineresistentie bijvoorbeeld, en dat is echt niet alleen relevant voor mensen met overgewicht.” Ook De Groot komt in haar boeken en bijeenkomsten steeds op hetzelfde punt uit: “Cravings, energiedips overdag, het komt vaak voort uit een onderliggend metabool probleem.” Snappen hoe dat mechanisme werkt is voor veel mensen de eerste stap naar meer regie, weten ze allebei.
Twistpuntenbingo
Denken ze ook hetzelfde over wat gezonde voeding is, of stuiten we hier toch op een richtingenstrijd? De 2 Mariekes lachen en vuren allerlei vragen op elkaar af. “Hoe denk jij over roomboter?” begint De Groot. “Daar ben ik voorstander van,” antwoordt De Witt meteen. “Ik ook, liever dan die knutselproducten uit de fabriek.” Dierlijk of plantaardig? “Een goede mix,” zeggen ze allebei. Ketogeen of koolhydraatbeperkt? Liever beperken, klinkt het in koor. “Al zijn er mensen die onder goede begeleiding veel baat hebben bij keto,” voegt De Groot toe. “Oh wat erg voor Yneke,” lacht De Witt. “Zo kan ze ons nog steeds niet uit elkaar houden.”
Gekheid natuurlijk: die nadruk op puur en onbewerkt eten is precies de lijn van de ACL, en het gaat daarbij nooit om één product. “Leefstijl gaat niet over roomboter versus een pakje Becel,” zegt De Witt, “maar over het geheel aan keuzes die iemand maakt.”
De diëtist als coach
Hoe belangrijk zijn coachingsvaardigheden voor een diëtist? “Toen ik net begon, was ik vooral adviseur,” zegt De Groot. “Ik schreef de mooiste voedingsschema’s, maar als ik mensen na een maand weer zag, hadden ze die niet eens bekeken. Waarom doen mensen niet wat ze zouden moeten doen? Vanuit die frustratie ben ik me gaan verdiepen in gedragsverandering.”
Ook voor De Witt zijn coachingsvaardigheden niet meer weg te denken. Mensen komen bij haar met al hun hoop op voeding gericht, maar na twintig jaar weet ze dat voeding niet zo belangrijk is als iedereen altijd dacht. “Het hoeft niet meer op het voetstuk te staan. Ik heb nu soms gesprekken die helemaal niet over voeding gaan, maar over gedrag, gewoontes, stress, slaap.” Allebei vertellen ze hun cliënten nu niet meer wat ze moeten doen, maar hoe hun lijf werkt, en welke kleine stap daarbij past. “Dat maakt de gesprekken veel leuker,” zegt De Groot. “Niet alleen voor de cliënten, maar ook voor mijzelf.”
De onverwachte kracht van groepen
Wat is hun belangrijkste les uit het werken met groepen? Ook hier blijken de Mariekes geraakt door hetzelfde: de onverwachte kracht van de groep.
“Ik vroeg mensen met diabetes liever niet hun ervaringen te delen, want ik dacht dat ze hun worsteling liever voor zichzelf hielden,” zegt De Witt. “Het tegendeel bleek waar: zonder uitzondering vinden mensen het een opluchting om te vertellen waar ze tegenaan lopen. Herkenning is zo belangrijk.” Vaak gaat het om vermoeidheid. “Op het moment dat iemand dat uitspreekt, en anderen beamen dat ze óók vaak zo moe zijn, realiseren mensen zich dat die moeheid bij hun ziekte hoort. Dat ze niet lui zijn, niet falen en zich niet schuldig of beschaamd hoeven te voelen.”
Bij De Groot gebeurt iets vergelijkbaars rondom de koffieautomaat. “Een team dat de challenge is aangegaan om een paar weken minder suiker te eten, kan in de koffiehoek samen klagen en zeuren over hoe lastig dat is. Maar ze vertellen elkaar óók hoe ze het volhouden om de koekjes nu te laten liggen.” En waar collega’s vaak eerst een schuin oog wierpen op die dame met haar eeuwige salades, wordt gezond kiezen nu iets om gewoon over te praten. “En grapjes over te maken, want humor en luchtigheid zijn minstens zo belangrijk als de kennis zelf,” zegt De Groot.
Inspirerende verschillen
Twee diëtisten, twee heel verschillende werelden, en toch komen ze telkens bij hetzelfde uit: mensen veranderen niet door een advies te krijgen, maar door zelf te ontdekken hoe het werkt. Aan het einde van het gesprek weten Marieke en Marieke in elk geval één ding zeker: ze willen elkaar graag beter leren kennen. “Misschien moeten we samen eens voor een groep staan bij de ACL,” oppert De Groot, “om te zien hoe we het allebei doen.” Want al denken ze over voeding vrijwel hetzelfde, het zijn juist de verschillen in ervaring waardoor ze nog van elkaar kunnen leren.
Interview: Susanne de Joode