In een duo-interview bespreken Yneke Kootstra en Marina van Eck waarom omgeving en gezinsdynamiek zo bepalend zijn voor langdurige leefstijlverandering, en hoe dat concreet vorm krijgt binnen CooL Family. Yneke is directeur van Academie Coaching en Leefstijl en Marina werkt als systeemtherapeut en docent systemisch coachen bij de Academie. Ze zijn al jaren betrokken bij de opleiding tot kinderleefstijlcoach en zagen die opleiding gaandeweg ‘systemischer’ worden.
CooL Family betrekt de omgeving
Wat CooL Family toevoegt aan het bestaande CooL-programma, is dat de omgeving niet slechts wordt meegenomen in de intakevragen, maar een actief onderdeel van de interventie wordt. De kern is dat als je wilt dat gedrag langdurig verandert je het systeem waarin iemand leeft mee moet veranderen. Yneke verwoordt het simpel. Door nadrukkelijker de omgeving te betrekken, wordt de kans op succes groter. Daarbij verwijst ze naar onderzoek waaruit zou blijken dat een aanzienlijk deel van het succes samenhangt met de mate waarin de omgeving meebeweegt.
Marina legt uit dat CooL Family ouders helpt ontdekken hoe zij vanuit hun ouderrol en gezamenlijke kracht een gezondere basis kunnen neerzetten. Niet door de coach die voorschrijft hoe het moet, maar door ouders uit te nodigen om te kijken en luisteren: wat hebben we in huis, waar lopen we tegenaan, en wat kunnen we samen anders doen? De coach faciliteert het proces zodat ouders het uiteindelijk zélf (en samen) kunnen.
Grenzen stellen en schermtijd
Kansen en effecten zien zij vooral in preventie en in het versterken van opvoed- en communicatievaardigheden. Kinderen spiegelen zich aan hun ouders; als ouders andere keuzes leren maken en daar samen taal voor krijgen, krijgt een kind een ander fundament mee. Tegelijk gaat het niet alleen over eten en bewegen, maar ook over thema’s als grenzen stellen, schermtijd, snoep en de steun die ontstaat wanneer ouders ervaringen uitwisselen en merken: “We zijn niet de enigen.”
Waarom systemische scholing nodig is
Werken met een gezin vraagt een andere basishouding dan individueel coachen. Een gezin is óók een groep, maar met eigen onderstromen, loyaliteiten en botsende systemen (bijvoorbeeld verschillen in structuur vs. vrijheid tussen ouders). De coach moet leren modereren, het gesprek tussen gezinsleden op gang brengen en kunnen verdragen wat er gebeurt, zonder te snel over te nemen. Er is geen standaardprotocol. Je leert kijken naar wat zich aandient in het hier-en-nu. Volgens beiden maakt dat het coachvak effectiever én rijker.